Bruce Springsteen – Letter To You – 2020 – Week 45

Q5Radio

Bruce Springsteen – Letter To You – 2020
Voor zijn twintigste studioalbum gaat Bruce opnieuw de samenwerking aan met de E Street Band, nadat hij in 2019 op eigen houtje het album Western Star uitbracht.
De combinatie Bruce Springsteen en E Street Band blijkt ook in 2020 een succesformule te zijn. Na hun samenwerkingen op onder andere Born To Run, The River en Born in the U.S.A., voelt het nieuwe album Letter To You aan als een warm bad van herkenning. En dan te bedenken dat het album in nog geen vijf dagen tijd is opgenomen tijdens een koude novembermaand.
The Boss weet op 71-jarige leeftijd nog steeds een muzikaal spektakel af te leveren.
Oude nummers stelen de show
Naast negen nieuwe nummers, heeft Bruce ook drie oude nummers opgedoken uit zijn archief. Hij kwam ze tegen tijdens een zoektocht naar oud werk voor een nieuw compilatiealbum. ‘Janey Needs A Shooter’, ‘If I was the Priest’ en ‘Song for Orphans’ zijn bijna vijftig jaar oud en dateren zelfs van ruim voor Born To Run, dat uitkwam in 1975.


De oude nummers brengen de vertrouwde Springsteen-sound met zich mee en die heeft duidelijk zijn kracht nog niet verloren.
Kijkje achter de schermen
Wie geen genoeg kan krijgen van het album, kan zijn hart ophalen met een nieuwe documentaire. In de docu krijg je een kijkje achter de schermen van het opnameproces van het nieuwe album. In de sfeervolle zwart-witdocumentaire, geregisseerd door Thom Zimny, krijgt de kijker te zien hoe de bandleden de nummers op het album instuderen en opnemen.
Een bijzonder project van een groep muzikanten die tevens decennialang vrienden van elkaar zijn.


“We deden elke drie uur een nummer”, laat gitarist Steve Van Zandt muziekmagazine Rolling Stone weten. Zo werden de opnames van het album verspreid over vier dagen. “We boekten vijf dagen een studio en op de vijfde dag hadden we niets te doen, dus we luisterden er gewoon naar.
” Bruce Springsteen’s Letter To You is sinds 23 oktober jl. te bekijken op Apple TV+.
( Bron: nporadio2.nl )

Biografie:
Bruce Springsteen pijnlijk eerlijk in autobiografie
DONKERE KANT:
Zijn depressies, de psychiatrische ziektes in zijn vaders familie en een riskante, vrij recente operatie met grote risico’s voor zijn stem. Bruce Springsteen (66) gaat in zijn autobiografie niets uit de weg.
Patti Scalfa
Wie Bruce Springsteen alleen kent van zijn levenslustige concerten, kan zich er weinig bij voorstellen. Maar het klopt toch echt: de rocker uit New Jersey is met medicijnen en therapie behandeld voor depressies. Hij beschrijft in Born to Run, zijn autobiografie die eind deze maand uitkomt, hoe hij gedurende meerdere periodes in zijn leven in de put zat.
In zijn teksten en muziek is, tussen opwekkende nummers als Hungry Heart en Dancing in the Dark door, genoeg depressiviteit te vinden. Sobere, somber klinkende albums als Nebraska (1982) en The Ghost of Tom Joad (1995) zijn er voorbeelden van. Maar ook het in 2012 verschenen Wrecking Ball is het resultaat van een neerslachtige tijd. ,,Het ging slecht met me tussen mijn 60ste en 62ste, daarna had ik een goed jaar en tussen 63 en 64 ging het opnieuw mis”, schrijft Springsteen in zijn boek. ,,Geen goede staat van dienst.”


Explosieve stoffen
In een interview met magazine Vanity Fair vertelt Springsteen hoe zijn echtgenote Patti Scialfa, tevens lid van zijn E Street Band, hem in dergelijke tijden ziet afglijden. ,,Als een naar beneden denderende goederentrein vol explosieve stoffen”, zo omschrijft de Amerikaan het poëtisch. ,,Om me vervolgens mee te slepen naar een dokter: ‘Deze man heeft een pil nodig’.”
Zijn vrouw heeft moeite met deze openhartigheid, bekent ze. ,,Maar zo is Bruce. Hij schreef het boek zoals hij nummers schrijft. Vaak werkt dat helend, dus in dat opzicht ben ik juist blij dat hij over zijn depressies schrijft. Veel van zijn werk is voortgekomen uit zijn pogingen om dat deel van zichzelf te overwinnen.”
De zwaarmoedige kant van Springsteen valt voor een deel terug te voeren op de moeilijke relatie met zijn vader Doug, waarover hij nummers maakte (Independence Day) en ook sprak tijdens optredens. Doug was een hardwerkende man van weinig woorden, een einzelgänger met een kort lontje, die zijn zoon weinig aandacht en liefde gaf. ,,Ik heb hem nooit ‘Ik hou van je’ horen zeggen”, vertelt Bruce. ,,Als ik zei dat ik van hem hield, was het beste dat ik kon krijgen: ‘eh… me too’. Zelfs na een beroer­te, terwijl hij huilde: ‘me too’. Ik hoor­de zijn stem breken, maar hij kreeg de woorden niet over zijn lippen.”

Wolvengehuil:
In Dougs familie kwamen psychiatrische aandoeningen voor, waarover thuis niet werd gesproken. Zo waren er familieleden die dwangmatig
haren uit hun hoofd trokken, mensen met pleinvrees en tantes die – eveneens dwangmatig – een soort wolvengehuil voortbrachten. Ook Doug, die in 1998 op 73-jarige leeftijd overleed, ontkwam er niet aan. Hij kampte met paranoia en huilbuien.
Zijn zoon, zo beschrijft hij in zijn autobiografie, is altijd bang geweest voor een ongewenste genetische erfenis. ,,Je hebt de depressie op zich, maar daarbij komt de angst dat ik zal moeten lijden zoals mijn vader. Kan het mij overkomen dat ik meer op mijn vader ga lijken dan ik ooit gedacht zou hebben?”
De zwaarmoedigheid is een rode draad door het leven van Springsteen, die begin jaren 80 al door zijn manager Jon Landau werd geïntroduceerd bij een psychotherapeut. Met sessies en pillen vocht hij tegen zijn donkere kant, waar hij tegelijkertijd artistieke inspiratie uit haalde.
Mede door zijn kwetsbare kant liet Springsteen het wel uit zijn hoofd zich te bekeren tot drugs, zoals zovele collega’s wel deden. De rockster hield er een vrij rustig leven op na. Na een kort huwelijk in de jaren 80 met model Julianne Phillips viel hij nog in datzelfde decennium voor zijn achtergrondzangeres Patti Scialfa, met wie hij inmiddels drie volwassen kinderen heeft. Samen met zijn vrouw staat Springsteen nog altijd op het podium, met concerten die in duur tegen de vier uur lopen en soms zelfs daaroverheen.
Het enthousiasme en de levenslust die de zanger op die avonden uitstraalt, is niet gespeeld. Zijn optredens zijn therapeutisch: ,,Elk concert brengt een enorme euforie met zich mee. En elke keer is er het gevaar van dat moment waarop je denkt: Ik ben onsterfelijk. Dan voel je alle kracht die je in je hebt. En dan kom je van dat podium af en denk je: dat was het. Dan keert de sterfelijkheid terug.”


( Bron: ad.nl )

Deel...
Next Post

7 Blues Nachten in de Week !

Van Middernacht tot 8 uur in de Ochtend 100% Blues Garantie bij Q5 Radio ! We zijn ook te beluisteren via 6285 Lsb op de 48Mtr. Band bij HamSphere 4.0 Nederlandse Promo: Engelse Promo: Deel...
Translate »