Alanis Morissette – Such Pretty Forks In The Road – Week 34

Q5Radio

Alanis Morissette – Such Pretty Forks In The Road

Alanis Morissette keert na acht jaar afwezigheid terug met een donker album vol persoonlijke ellende en flink wat drama en bombast, maar ook een aantal prima songs

Alanis Morissette kan na Jagged Little Pill niet meer rekenen op de sympathie van de critici, maar ik vind nagenoeg al haar albums van een heel behoorlijk niveau.

Het geldt ook weer voor Such Pretty Forks In The Road, dat natuurlijk niet net zo goed is als Jagged Little Pill, maar absoluut flink wat goede songs bevat. Het zijn songs die donker gekleurd worden door de diepe dalen waar Alanis Morissette doorheen is gegaan en het zijn songs die het bombast af en toe niet schuwen.

Piano en strijkers staan vaak centraal en kleuren fraai bij de zo herkenbare zang van de Canadese singer-songwriter, die wat mij betreft gewoon een prima album heeft afgeleverd.

Precies 25 jaar geleden verscheen Jagged Little Pill van de Canadese muzikante Alanis Morissette. Het is een album dat wat mij betreft behoort tot de beste albums van de jaren 90 en het is een album dat sindsdien hele hordes jonge vrouwelijke muzikanten heeft beïnvloed.

Jagged Little Pill was overigens niet het echte debuut van Alanis Morissette, ze maakte aan het begin van de jaren 90 als Alanis twee niemendalletjes, maar wel het album waarmee ze zichzelf wereldwijd op de kaart zette.

Het is een album dat de Canadese muzikante nooit meer zal overtreffen of zelfs maar benaderen, waardoor de critici vrijwel alle albums die volgden op haar meesterwerk hebben afgebrand.

Door mijn liefde voor Jagged Little Pill probeer ik Alanis Morissette altijd het voordeel van de twijfel te geven. Ik ben dan ook niet zo negatief over de meeste albums die de muzikante uit Ottawa sinds Jagged Little Pill heeft uitgebracht.

Eigenlijk kon ik alleen de akoestische versie van het album niet verdragen, maar alle andere albums hadden minstens hun momenten.

Het gold, ondanks alle psychologie van de koude grond, voor het in 2012 verschenen en tot voor kort laatste album Havoc And Bright Lights en het geldt wat mij betreft ook voor het deze week verschenen Such Pretty Forks In The Road, al moet je af en toe wel door wat zure appels heen bijten.

In een week waarin de zon volop schijnt, komt Alanis Morissette op de proppen met een aardedonker album. De Canadese singer-songwriter ging de afgelopen jaren door hele diepe dalen en moet op haar nieuwe album de nodige ellende van zich af zingen.

Liefhebbers van een rockende Alanis Morissette komen ook dit keer niet aan hun trekken. Gitaren spelen op Such Pretty Forks In The Road een ondergeschikte rol en moeten hun meerdere herkennen in piano, synths en strijkers.

Alanis Morissette kiest op haar nieuwe album vooral voor ballads en het zijn ballads vol melancholie, frustratie en weemoed.

In de openingstrack Smiling laat Such Pretty Forks In The Road direct het uit duizenden herkenbare Alanis Morissette geluid horen. Deels vanwege de soms aan Uninvited herinnerende instrumentatie, maar vooral door de bijzondere stem van Alanis Morissette, die wel wat doorleefder klinkt dan in de jaren waarin ze doorbrak als ‘angry young woman’.

In de eerste twee tracks op het album spelen gitaren nog een rol van betekenis en deze tracks overtuigden me dan ook direct. Track 3, Reasons I Drink bevalt me veel minder, al is het maar omdat het me in het refrein aan het Nederlandse songfestival liedje van vorig jaar doet denken.

Ook de rest van Such Pretty Forks In The Road is niet van een constant niveau. Een aantal songs zijn echt prima, maar er staan ook wel wat mindere tracks op, al zijn de tracks die er in positieve zin uitspringen wat mij betreft wel verreweg in de meerderheid.

De productie van Catherine Marks (Foals, Manchester Orchestra, The Killers, Wolf Alice) bevalt me uiteindelijk wel.

Het is een productie met een wat in elkaar gedrukt geluid, maar het past goed bij de stem van Alanis Morissette, die soms wat ruw en direct is opgenomen, wat weer past bij de donkere thematiek.

Natuurlijk mag ook Such Pretty Forks In The Road weer niet in de schaduw staan van Jagged Little Pill, maar ook dit vind ik zeker geen slecht Alanis Morissette album, misschien zelfs wel een van haar betere, maar dat zal de tijd leren.

( Bron: Erwin Zijleman –  dekrentenuitdepop.blogspot.com )

Biografie:

In het midden van de jaren ’90 komt er een muziekbeweging op gang van zelfbewuste, vrijgevochten rockvrouwen zoals Tori Amos, PJ Harvey, en Tracy Bonham.

Dankzij een zeer uitgekiende marketingstrategie wordt Alanis Morissette in een mum van tijd de meest populaire en succesvolste van de ‘angry young women’.

OFFICIËLE DEBUUT-CD

De zangeres groeit op in Ottawa, waar ze al in haar kinderjaren piano leert spelen en liedjes schrijft. Op haar tiende treedt ze op in een populair kinderprogramma ‘You Can’t Do That On Television’.

Op haar eigen Lamor-label brengt ze haar eerste single ‘Fate Stay With Me’ uit. Op 14-jarige leeftijd tekent Alanis Morissette een contract met MCA Canada, dat in 1991 haar officiële debuut-cd Alanis uitbrengt.

DANSPOP

Oorspronkelijk brengt zij zoete danspop en ballades die voornamelijk alleen in Canada aanslaan. Op haar tweede cd Now Is the Time (1992) herhaalt ze deze vrolijke succesformule.

Wanneer de zangeres naar Los Angeles verhuist, leert ze componist/producer/multi-instrumentalist Glen Ballard kennen. (Hij produceerde onder andere voor Aerosmith en was verantwoordelijk voor Michael Jacksons hit ‘Man In The Mirror’ uit 1988.)

JAGGED LITTLE PILL

Het duo besluit uit te pakken met alternatieve maar radiovriendelijke rock en assertieve teksten.

Het resultaat is het legendarische album Jagged Little Pill dat in 1995 verschijnt bij Maverick, het label van Madonna. De single ‘You Oughta Know’ wordt sterk gesteund door een videoclip op MTV, waardoor er ook veel interesse ontstaat voor het album.

DEBUUTALBUM

Door het succes van de andere singles (‘Hand In My Pocket’, ‘Head Over Feet’ en vooral ‘Ironic’) wordt het album een klassieker.

Aangezien buiten Canada niemand gehoord heeft van de eerste twee platen van Morissette, en de zangeres het zelf ook nooit over dit vroegere werk heeft, beschouwen velen Jagged Little Pill – ten onrechte – als haar debuutalbum.

SUPPOSED FORMER INFATUATION JUNKIE

In 1996 krijgt Morissette maar liefst vijf Grammy Awards voor Jagged Little Pill.

In Europa is ze te zien op Pinkpop en het Torhout/Werchter-festival. In 1998 verschijnt de langverwachte opvolger Supposed Former Infatuation Junkie (met de hit ‘Thank U’) de vertaling van een spirituele trektocht door India. ‘Uninvited’, een nummer dat Alanis voor de soundtrack van ‘City Of Angels’ heeft geschreven is niet terug te vinden op dit album.

HANDS CLEAN

Een jaar later ligt MTV Unplugged in de winkels met een aantal nieuwe tracks, waaronder The Police cover ‘King Of Pain’. De release van Under Rug Swept wordt keer op keer uitgesteld.

De laatst genoemde datum van de release is 25 februari 2002. ‘Hands Clean’ is de eerste single en wordt een grote hit. De tweede single, ‘Precious Illusions’, flopt.

HITJE

De opvolger van Under Rug Swept ligt in 2004 in de winkel en heet So-Called Chaos.

De eerste single, ‘Everything’, wordt een aardig hitje. In juni kondigt ze haar verloving met acteur Ryan Reynolds aan.

SEAL

Jagged Little Pill acoustic en Alanis Morissette: The Collection volgen snel achter elkaar in 2005. De eerste komt uit ter ere van het tien jaar bestaan van het album.

The Collection is een verzameling van haar grootste hits, met als single de cover ‘Crazy’ van Seal.

PINKPOP

In 2008 treedt Morissette met haar band op tijdens Pinkpop en verschijnt haar nieuwe album Flavors of Entanglement met de single ‘Underneath’.

Daarnaast werkt ze met andere bekende artiesten aan het album Songs for Tibet, een steunbetuiging aan Tibet en de Dalai Lama. Songs for Tibet verschijnt tegelijkertijd met de opening van de Olympische Spelen 2008 in Peking.

HAVOC AND BRIGHT LIGHTS

Het achtste album van Morissette komt uit in augustus 2012. Havoc and Bright Lights wordt in oktober aangekondigd door de zangeres.

De single ‘Guarding’ loopt voor op het kersverse album. Ook worden er verschillende concerten gepland voor haar tournee door Europa. Ze komt op 8 juli ook naar Nederland.

‘TODAY’

In mei 2014 verschijnt de single ‘Today’ van Alanis Morissette.

Met deze single steunt Alanis de spirituele politica Marianne Williamson, tijdens de verkiezingscampange in 2014.

( Bron: nporadio2.nl )

Deel...
Next Post

Claudia Campagno – Dance With Me – week 34

BiografieClaudia Campagnol werd geboren in Boedapest, Hongarije (1987), groeide op in Malmoe, Zweden, en woont al een aantal jaren in Kopenhagen, Denemarken. Haar stem is buitengewoon krachtig, maar toch warm en soulvol. Ze haalt haar inspiratie uit jazz, pop, soul en R&B, en toont een verbluffende flair voor improvisatie en […]
Translate »